Tour de France 2026 – poznaj trasę i uczestników Wielkiej Pętli

Już 4 lipca 2026 roku rozpocznie się najważniejsza rywalizacja kolarskiego świata, czyli Tour de France. Wyścig składa się z 21 etapów poprowadzonych od Barcelony, przez Pireneje, Bordeaux i Alpy, aż po Pola Elizejskie w Paryżu, gdzie zwycięzca stanie w żółtej koszulce na podium. Po drodze trzeba przejechać 3333 km drogi, która pokaże, kto jest najlepszym kolarzem francuskiego Grand Touru. Przeczytaj o trasie, etapach, uczestnikach i historii TdF!

 Trasa Tour de France 2026

Od wielu lat Tour de France zaczyna się poza granicami Francji i nie inaczej jest z TdF 2026. Trasa wiedzie od Barcelony, przez Pireneje, po położone za górami: Oksytanię, Nową Akwitanię i jej stolicę Bordeaux. Następnie, od 8 etapu kolarze kierują się na północny wschód. Przy granicy ze Szwajcarią zaczynają się najciekawsze i coraz bardziej wymagające odcinki górskie. Na ostatni, 21 etap Wielkiej Pętli trasa przenosi się na północ mapy, bowiem finałowy odcinek kończy się w Paryżu, a dokładnie – na Polach Elizejskich.

 Ile jest etapów Tour de France i jakie są najciekawsze?

Długość TdF 2026 wynosi aż 3333 km, a po drodze kolarze pokonają 54 450 m przewyższeń. Razem Wielka Pętla ma 21 etapów – najwięcej jest górskich (8), potem płaskich (7), a najmniej pagórkowatych (4). Oprócz powyższych zaplanowano jeszcze dwa etapy jazdy czasowej. Już pierwszego dnia w Barcelonie odbędzie się TTT (Team Time Trial – drużynowa jazda na czas), czyli nie lada gratka na rozpoczęcie rywalizacji.

Ale i kolejne dni – szczególnie te w Pirenejach – zapowiadają się niezwykle ciekawie. Trzeci etap będzie prawdziwym sprawdzianem wytrzymałości, bo ma aż 196 km. Zaczyna się w Granollers (150 m n.p.m), a kończy kilkaset metrów wyżej – we francuskich Pirenejach Wysokich, a dokładniej Les Angles. Razem do pokonania tego dnia są prawie 4000 metrów przewyższeń.

Prawdziwe wyzwania czekają jednak kolarzy na siedmiu ostatnich etapach (nie licząc finału), kiedy trzeba zmierzyć się z Alpami. Z Thonon-Les-Bains wystartują zawodnicy indywidualnego konkursu jazdy czasowej – zobaczymy jak na krótkim dystansie kolarze dadzą z siebie absolutnie wszystko już od pierwszego metra.

Bidon ELITE Fly Tour De France biały-czerwony / Pojemność: 550 ml

Sprawdź

Bidon ELITE Fly Tour De France żółty / Pojemność: 550 ml

Sprawdź

Okulary rowerowe OAKLEY Sutro Lite Sweep 2026 Tour De France PRIZM Road Black

Sprawdź

Na Alpe D’Huez kończy się ostatni etap alpejski. Zawodnicy przenoszą się po nim na start do Thoiry, z którego zdobywane będą paryskie Pola Elizejskie. Tam najlepszy kolarz wejdzie na podium w żółtej koszulce, a mistrz sprinterów założy zielony trykot. Wcześniej dowiemy się z kolei, kto zdobył ubiór w grochy (lider klasyfikacji górskiej).

 Najważniejsze podjazdy La Grande Boucle

Zazwyczaj najbardziej widowiskowe są etapy górskie. Już w Pirenejach zobaczymy świetnie wspinaczki na Col d’Aspin, Col du Tourmalet czy Hautacam – warto oglądać zarówno 8, jak i 9 czy 10 etap. Oczywiście klasyfikację zweryfikują zwłaszcza Alpy, w tym podjazd pod Plateau de Solaison, Col du Télégraphe czy ikoniczne serpentyny na Alpe d’Huez.

Jakie podjazdy są szczególnie warte uwagi?

• Alpe d’Huez (19 etap, Alpy) – 13,8 km z nachyleniem 8,1%,
• Col du Noyer (20 etap, Alpy) – 7,2 km z nachyleniem aż 8,5%,
• Col du Galibier (21 etap, Alpy) – to aż 17,7 km z 6,9% nachylenia,
• Orciers-Mèrlette (18 etap, Alpy) – 7,1 km z nachyleniem 6,7%,
• Col du Tourmalet (6 etap, francuskie Pireneje) – 17,1 km z nachyleniem 7,3%,
• Col de Toses (3 etap, hiszpańskie Pireneje) – 9,3 km z nachyleniem 6,5%.

 Giro d'Italia – relacja z edycji 2026 i historia włoskiego Wielkiego Touru

Kogo zobaczysz na TdF? Faworyci oraz czarne konie

Co roku 176 (22 drużyny) lub 184 (23 drużyny) kolarzy startuje w Tour de France. Lista startowa 2026 nie została jeszcze zaprezentowana, ponieważ będzie pokazana dopiero dwa tygodnie przez startem. Poszczególne drużyny przedstawiły już jednak swoich reprezentantów.

W Barcelonie zjawi się oczywiście Tadej Pogačar, którego ostatni raz nie było na podium w 2019 roku. W tym sezonie Słoweniec jest w znakomitej formie – wygrał już Strade Bianche, Milan - San Remo, Liege-Bastogne-Liege oraz Ronde van Vlaanderen, a na Paris - Roubaix był drugi. Na TdF za jego największych rywali uznaje się Jonasa Vingegaarda z Team Visma oraz Paula Seixasa z grupy Decathlon–AG2R La Mondiale, a więc doświadczonego Duńczyka oraz młodego Francuza debiutującego w Le Grande Boucle.

Faworytem, zwłaszcza jazdy czasowej, jest też Remco Evenepoel. W zeszłym zdobył Mistrzostwo Świata w jeździe indywidualnej na czas mężczyzn, ale sezon 2026 jest dla niego do tej pory rozczarowujący. Cała piątka powalczy o żółtą koszulkę, ale na odcinkach sprinterskich laur mogą zdobyć: Jasper Philipsen, Tim Merlier, Jordi Meeus lub Biniam Girmay.

Warto też mieć oko na Toma Pidcocka, który dwukrotnie zyskał złoto na mistrzostwach olimpijskich w XC. Ponadto w marcu 2026 roku o mało co nie pokonał Pogačara na Milan-San Remo (zabrakło mu dosłownie pół koła). I to cztery dni po zwycięstwie Brytyjczyka w Milano-Torino!

 Polacy w Tour de France mężczyzn

Na Tour de France 2025 Polacy mieli tylko jednego reprezentanta (Kamil Gradek, ekipa Bahrain-Victorious), ale w sezonie 2026 jest już bardziej obiecująco. Tym razem na starcie w Barcelonie być może pojawią się:

• Michał Kwiatkowski (INEOS Grenadiers) – olimpijczyk z Londynu, Rio de Janeiro, Tokio i Paryża, może wrócić po kilku latach na francuskie szosy TdF.
• Filip Maciejuk (Movistar Team) – dwukrotny mistrz Polski w jeździe indywidualnej na czas, rocznik 1999, byłby debiutantem w Grand Tourze.
• Kamil Gradek (Bahrain-Victorious) – 35-latek może wrócić na Wielką Pętlę po tym, jak w ubiegłorocznym debiucie zdobył 155 lokatę.

 TdF Femmes 2025 i 2026 – świetne wyniki Polek od początku!

W ostatnich latach bardziej niż wynikami polskich mężczyzn można było się zachwycać lokatami Polek. Kasia Niewiadoma na Tour de France Femmes 2025, 2023 i 2022 zdobyła trzy brązy, a w 2024 – złoto. 

W edycji 2025 zaraz po Katarzynie uplasowała się kolejna nasza rodaczka, czyli Dominika Włodarczyk (+5’ 45”). Klasyfikację TdF kobiet w 2025 roku otwierała Francuzka Pauline Ferrand-Prévot, o 4 minuty i 9 sekund szybsza niż Katarzyna – zdecydowanie zasłużyła na żółtą koszulkę. Srebro zdobyła z kolei Holenderka Demi Vollering (+3’ 42”). Na piątym miejscu uplasowała się Niamh Fisher-Black z Nowej Zelandii (+6’ 25”).

Całą piątkę kolarek zobaczymy na Tour de France kobiet 2026. Trasa ma 9 etapów, w tym indywidualną jazdę czasową czwartego dnia zawodów. Najwięcej kilometrów czeka zawodniczki w wigilię etapu finałowego, podczas którego trzeba z kolei czterokrotnie zdobyć górę Col d’Eze (7,7 km, 5,9% nachylenia).

 Historia Tour de France to historia kolarstwa

W 2026 roku odbywa się 113 edycja najważniejszego wyścigu kolarskiego we Francji. Pierwsze Tour de France zapisało się w historii już w 1903 roku. Była to inicjatywa założyciela dziennika sportowego (dzisiejszy L’Équipe) Henriego Desgrange’a. Organizując zawody, Francuz mocno wypromował swoją gazetę.

Najważniejsze wyścigi kolarskie na świecie – kalendarz UCI WT 2026

Z początku TdF miało mało etapów, ale były one długie – wynosiły nawet ponad 400 km. Potem liczba dni zaczęła rosnąć, z kolei trasy skróciły się do mniej niż 200 km. Pojawiły się też pierwsze etapy górskie (1910, Pireneje).

Przez pierwsze sześć lat górą byli Francuzi, a potem przyszedł czas także na Luksemburczyków, Belgów i Włochów. Podczas I oraz II Wojny Światowej TdF zawieszono, ale od 1947 Le Tour jest już corocznym wyścigiem kolarskim. Wielka Pętla wielokrotnie zaskakiwała przebiegiem i – niestety – skandalami, z których największą stanowiła afera dopingowa. Po wielokrotnych badaniach odebrano Lance’owi Armstrongowi wszystkich ośmiu tytułów TdF, w tym siedmiu złotych medali i jednego brązowego. Tym samym Amerykanin ustąpił pięciokrotnym, ex aequo najczęstszym zwycięzcom:

• Jacques Anquetil (Francja): 1957, 1961, 1962, 1963, 1964,
• Eddy Merckx (Belgia): 1969, 1970, 1971, 1972, 1974,
• Bernard Hinault (Francja): 1978, 1979, 1981, 1982, 1985,
• Miguel Induráin (Hiszpania): 1991, 1992, 1993, 1994, 1995.

Pomijając kroplę goryczy w postaci skandalu dopingowego, Tour de France zawsze było ogromną motywacją dla kolarzy z całego świata. Od młodości marzyli o Żółtej Koszulce i stawali się coraz lepsi. Z Polaków najbliżej trofeum był Zenon Jaskuła – zdobywca brązu w 1993 roku, a zwycięstwa etapowe trafiały się Rafałowi Majce, Maciejowi Bodnarowi oraz Michałowi Kwiatkowskiemu.